Monday, January 18, 2021

आनंदाश्रू झरती---वीरपत्नीचे मनोगत


" कामी आला ", सीमेवरुनी

निरोप आल्यावरती

डोळ्यामधुनी दुखःसोबत

आनंदाश्रू गळती


आठवते ती अंगावरची

हळद केवढी ओली !

आनंदाचे दिवस संपण्या

अधीच ऑर्डर आली

समजावत मज सखा म्हणाला

माझे बाहू स्फुरती

डोळ्यामधुनी दुखःसोबत

आनंदाश्रू गळती


युध्द जरी का चालू होते

फोन यायचा रात्री

निडर एवढा! असावयाची

मनी यशाची खात्री

किती मारले शत्रू याची

करावयाचा गिनती

डोळ्यामधुनी दुखःसोबत

आनंदाश्रू गळती


देशासाठी मरावयाची

सुवर्ण संधी असते

कौटुंबिक जाहली क्षती तर

रडावयाचे नसते

तेवत असते शहिदांसाठी 

विझू नये ती पणती

डोळ्यामधुनी दुखःसोबत

आनंदाश्रू गळती


सैनिक पत्नी हात जोडुनी

दान मागते आहे

शहिदांसाठी सन्मानावर

हक्क सांगते आहे

सडकेवरचे गुंड कशाला

भंपक नेते म्हणती?

डोळ्यामधुनी दुखःसोबत

आनंदाश्रू गळती


माझ्या गर्भामधे सख्याचा

अंकुर आहे रुजला

मातृभूमीला आर्घ्य द्यायला

वारस आहे ठरला

मरून अजरामर झाल्यावर

जगात होते महती

डोळ्यामधुनी दुखःसोबत

आनंदाश्रू गळती



निशिकांत देशपांडे, पुणे.

मो. क्र. ९८९०७ ९९०२३



Friday, January 15, 2021

पायवाट चालतो

 

ध्येय दिशेने पुढे

जायचे ठरवतो

असो अरूंद वाकडी

पायवाट चालतो


शहर लखलखीत का

स्वप्न दावते मला

गाव स्वच्छ पण तरी

का न भावते मला?

भले बुरे काय या

संभ्रमात नांदतो

असो अरूंद वाकडी

पायवाट चालतो


महामार्ग चालता

केवढी चहल पहल!

गाव सोडल्यावरी

मानवेल का बदल?

कल्पना करूनही

श्वास आत कोंडतो

असो अरूंद वाकडी

पायवाट चालतो


वाट मीच निवडली

दोष का उगा कुणा?

जात जात सोडल्या

मीच माझिया खुणा

कैक युगे लोटली

ध्येय लांब पाहतो

असो अरूंद वाकडी

पायवाट चालतो


नको मार्ग सागरी

शांतसे जगायचे

संथ जीवनात का

उगाच वादळायचे?

शोधण्यास शांतता

घर शिवार गाठतो

असो अरूंद वाकडी

पायवाट चालतो


स्वप्न वेगळे पडो

वाटते पुन्हा पुन्हा

चौकटीस तोडणे

विश्व मानते गुन्हा

तरी गाव वापसी

मार्ग फक्त वाटतो

असो अरूंद वाकडी

पायवाट चालतो



निशिकांत देशपांडे, पुणे.

मो. क्र. ९८९०७ ९९०२३



Sunday, January 3, 2021

हात सख्याचा हाती धरुनी

 

डोलीमध्ये बसून आले

हजार स्वप्ने उरी घेउनी

उंबरठ्यावर माप उलटले

हात सख्याचा हाती धरुनी


पहिले वहिले दिवस केवढे

रोमांचांना पांघरायचे!

नजरानजरेनेही साध्या

मनात कांही तरी व्हायचे

विसरायाचे मातपित्याला

यत्न न करता गेले जमुनी

उंबरठ्यावर माप उलटले

हात सख्याचा हाती धरुनी


दिवस संपता संपत नव्हता

रात्र अपूरी पडावयाची

पंख नसोनी घाई होती

क्षितिजापुढती उडावयाची

दोघांच्या या विश्वामध्ये

मंगल सारे गेले घडुनी

उंबरठ्यावर माप उलटले

हात सख्याचा हाती धरुनी


अल्पायुष्यी असावयाचा

शाप असावा आनंदाला

ओहोटी का प्रेमसागरी

अशी लागली दिसावयाला?

अता नव्याने जगू लागलो

नजरेने नजरेस टाळुनी

उंबरठ्यावर माप उलटले

हात सख्याचा हाती धरुनी


उदासवाणा सुरू जाहला

कालखंड हा आयुष्याचा

पुढील रस्ता मलाच आहे

एकएकटे चालायाचा

तगमग इतकी वाढत आहे

स्वप्न भंगते जाग येउनी

उंबरठ्यावर माप उलटले

हात सख्याचा हाती धरुनी


आरसा मला दावत नाही

बिंब नीटसे माझे मजला

लिहावयाला काय जीवनी?

माझ्यावरती कविता गझला

शोध घ्यावया कुठे बघावे?

मीच हरवले माझ्या मधुनी

उंबरठ्यावर माप उलटले

हात सख्याचा हाती धरुनी



निशिकांत देशपांडे, पुणे.

मो. क्र. ९८९०७ ९९०२३




Tuesday, December 29, 2020

संवत्सर ते जुने संपले


बघता बघता संवत्सर ते जुने संपले

स्वागतास मी नववर्षाच्या, खुदकन हसले


महिला मंडळ, किट्टी पार्ट्या, हळदी कुंकू

बंद जाहले, आज वाटते विश्व त्रिशंकू

कोरोनाची साथ पसरली, चित्र बदलले

स्वागतास मी नववर्षाच्या, खुदकन हसले


सनिटायजर हात धुवाया वेळोवेळी

मास्क बांधला चेहर्‍यावरती तिन्हीत्रिकाळी

अंतर ठेउन वागायाचे नवीन शिकले

स्वागतास मी नववर्षाच्या, खुदकन हसले


काम घरातुन, काम घराचे दोन्ही माझे

कुणा न ठावे किती वाढले माझे ओझे

हास्य लेउनी, सांगत नाही मीही थकले

स्वागतास मी नववर्षाच्या, खुदकन हसले


बंद मंदिरे, बार मोकळे एकेकाळी

निर्णय लागू करण्याची ही तर्‍हा निराळी

देवांनीही मूकपणे हे सर्व भोगले

स्वागतास मी नववर्षाच्या, खुदकन हसले


हिशोब करता सरत्या वर्षी काय कमवले?

ओंजळ माझी रितीच होती ध्यानी आले

इसवीसन एकाने होते पुढे सरकले

स्वागतास मी नववर्षाच्या, खुदकन हसले


नववर्षाची प्रभात लाली आज पाहिली

असेल मंगल सारे कांही, आस जागली

उत्साहाला नवे धुमारे फुटू लागले

स्वागतास मी नववर्षाच्या, खुदकन हसले



निशिकांत देशपांडे, पुणे.

मो. क्र. ९८९०७ ९९०२३

Friday, December 25, 2020

विश्व प्रार्थना

 

मी विश्वासाठी करतो

इतुकीच तुला प्रार्थना

कर पूर्ण जगाची देवा

स्वप्ने अन् मनकामना


ना पुन्हा निर्भया होवो

भयमुक्त असावी नारी

गर्भात स्त्रीभ्रुणालाही

दे कवच कुंडले भारी

आरंभ या जगाचा ती

द्या तिला मानवंदना

कर पुर्ण जगाची देवा

स्वप्ने अन् मनकामना


या हिरव्या धरतीवरचे

तोडती वृक्ष अविचारी

जाहल्या टेकड्या निर्जन

स्वार्थात अंध व्यभिचारी

जागव तू पर्यावरणी

थोडीशीच संवेदना

कर पुर्ण जगाची देवा

स्वप्ने अन् मनकामना


जो पोशिंदा विश्वाचा

का आहे तोच भुकेला

विठ्ठला लक्ष दे, सोडुन

पायीच्या लाल विटेला

का कुणीच शेतकर्‍यांची

जाणतो न मनभावना

कर पुर्ण जगाची देवा

स्वप्ने अन् मनकामना


मी याचक नाही म्हणुनी

मागतो न माझ्यासाठी

विनवितो गांजल्यांच्या तू

नेहमी असावे पाठी

ही विश्व प्रार्थना घे ना!

ऐकून रघूनंदना

कर पुर्ण जगाची देवा

स्वप्ने अन् मनकामना



निशिकांत देशपांडे, पुणे.

मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३

Thursday, December 24, 2020

बघता वळून मागे

 

ही रीत जीवनाची

की जायचेच पुढती

बघता वळून मागे

डोळे भरून येती


साठीतही वयाच्या

आठवून माय बाबा

येते भरून, सुटतो

अश्रूवरील ताबा

जाज्वल्य घरी बाबा

अन् माय मंद पणती

बघता वळून मागे

डोळे भरून येती


वर्षे मधाळ  सारी

तारुण्य बहरलेले

हिंदोळणेच होते

आयुष्य ते नशीले

गंधाळ त्या स्मृतींचे

जपलीत कैक मोती

बघता वळून मागे

डोळे भरून येती


दिसतात सांज छाया

भय ना मला तयाचे

अंधार दाटलेला

आभास हे मनाचे

असतात तेवणार्‍या

आठव बनून वाती

बघता वळून मागे

डोळे भरून येती



निशिकांत देशपांडे, पुणे.

मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३


 


Saturday, December 12, 2020

ह्रदयी वसंत फुलला

 

त्रास द्यावया इथेच होता ग्रिष्म कसा अन् कुठे हरवला?

दोन  मनांच्या जुळता तारा, लगेच ह्रदयी वसंत फुलला


तारुण्यातिल पदार्पणाने कशी एवढी बदलू शकते!

चिउकाऊच्या गोष्टी सरल्या. राजकुमारालाच पाहते

असे वाटते मुग्ध कळीच्या प्रेमांकुर अंतरी उमलला

दोन  मनांच्या जुळता तारा, लगेच ह्रदयी वसंत फुलला



इतकी नव्हती मातपित्यांना, किती काळजी हल्ली असते 

उशीर होता सातच्यापुढे, माय काळजीने तगमगते

भाव अनामिक अंतरातला असेल का हो तिला समजला?

दोन  मनांच्या जुळता तारा, लगेच ह्रदयी वसंत फुलला



धूर्त माय अन् धूर्त बापही, समजायाचे समजुन गेले

मला एकटी बघून दोघे. लग्नाबद्दल बोलुन गेले

उत्तर दिसले त्यांना गाली, रंग गुलाबी होता खुलला

दोन  मनांच्या जुळता तारा, लगेच ह्रदयी वसंत फुलला


पंख नसोनी निघते आहे ऊंच घ्यावया नभी भरारी

राजपुत्र सोबती असावा, हवी मनाची फक्त तयारी

क्षितिजाच्याही पुढे जगावे, बेत आमुचा आहे ठरला

दोन  मनांच्या जुळता तारा, लगेच ह्रदयी वसंत फुलला



निशिकांत देशपांडे, पुणे.

मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३