चला घ्यावया ऊंच भरारी

गतवर्षीच्या अंधाराला
संपवायची करू तयारी
नववर्षाच्या नव्या पहाटे
चला घ्यावया ऊंच भरारी

आम जनांनी गेल्या वर्षी
खूप भोगली दिवाळखोरी
राजकारंणी बबेमानांनी
केली चोरी अन् शिरजोरी
भस्मासुर हा भस्म कराया
एक पेटवू या चिनगारी
नववर्षाच्या नव्या पहाटे
चला घ्यावया ऊंच भरारी

तेच चेहरे तेच पुढारी
पिढीदरपिढी तीच घराणी
देशधनावर ताव मारती
कुणाचीच नसते निगरानी
प्रस्थापित लोकांस उखडण्या
घ्या तरुणांनो आज सुपारी
नववर्षाच्या नव्या पहाटे
चला घ्यावया ऊंच भरारी

हट्ट करू या नवीन साली
पार्दर्शिता रुजवायाचा
नकोत पडदे नि आडपडदे
निर्णय नसतो लपवायाचा
प्रकाश वाटा चालत राहू
हवे कशाला मार्ग भुयारी?
नववर्षाच्या नव्या पहाटे
चला घ्यावया ऊंच भरारी

चित्र उद्याचे कसे असावे?
आज आहे ते उद्या नसावे
इथे निरागस सर्व कळ्यांनी
ना चुरगळता मस्त फुलावे
दरवळात या तरुणाईच्या
जल्लोषाला मिळो भरारी
नववर्षाच्या नव्या पहाटे
चला घ्यावया ऊंच भरारी

रात्र असावी स्वप्न बघाया
दिन स्वप्नांना पूर्ण कराया
यत्न करोनी आपण अपुल्या
नशीब रेषा नव्या लिहाव्या
युध्द तुझे अन् जीतही तुझी
एल्गाराची फुंक तुतारी
नववर्षाच्या नव्या पहाटे
चला घ्यावया ऊंच भरारी


बदलासाठी तगमगणार्‍या सर्व तरूण आणि तरुणींना नववर्षाच्या लाख लाख शुभेच्छा.


निशिकांत देश्पांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail--- nishides1944@yahoo.com

जरासा हर्ष झाला

मोरपंखी आठवांचा स्पर्श झाला
वेदनांनाही जरासा हर्ष झाला

ब्रह्मकमळासम तुझे येणे क्षणाचे
दरवळाने धुंदते अंगण मनाचे
साजरा हा सोहळा प्रतिवर्ष झाला
वेदनांनाही जरासा हर्ष झाला

ते तुझे असणे नि नसणे खंत नव्हती
आठवांची तर कधीही भ्रांत नव्हती
तुजमुळे या जीवनी जल्लोष झाला
वेदनांनाही जरासा हर्ष झाला

शांत झालो आठवांच्या वादळाने
भागते तृष्णा कधी का मृगजळाने?
स्वप्न, वास्तव जीवनी संघर्ष झाला
वेदनांनाही जरासा हर्ष झाला

बरळतो माझ्या मनाला वाटते ते
बोलशी तू तोलुनी जे शोभते ते
मुखवटा फसवा तुझा, आदर्श झाला
वेदनांनाही जरासा हर्ष झाला

समिकरण मी मांडता नाना प्रकारे
बाब आली एक ध्यानी जीवना रे!
तिजविना मी शुन्य हा निष्कर्ष झाला
वेदनांनाही जरासा हर्ष झाला


निशिकांत देशपांदे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail--- nishides1944@yahoo.com

एकाकी मी सुखात आहे

चार दिवारी अन् उंबरठा
कैद भोगते निवांत आहे
काळोख्या घरकुलात माझ्या
एकाकी मी सुखात आहे

नजरेला नजरा भिडल्यावर
माझ्यामध्ये गुंतशील तू
देत मुद्रिका पाश रेशमी
विणून लिलया विसरशील तू
दुष्यंताच्या शंकुतलेची
भीती माझ्या मनात आहे
काळोख्या घरकुलात माझ्या
एकाकी मी सुखात आहे

सुखास लाथाडून पकडली
वाट तुजसवे वनवासाची
एकच आशा मनी ठेवली
श्रीरामा ! तव सहवासाची
पुरुषोत्तम तू ! पण का माझ्या
अग्निदिव्य प्राक्तनात आहे?
काळोख्या घरकुलात माझ्या
एकाकी मी सुखात आहे

उजेडात मज कुठे न दिसतो
एक कोपरा भय नसलेला
आश्रमात सत्संग कशाचा?
बाबा दिसला वखवखलेला
नजरा  टाळत हिंस्त्र पशूंच्या
कुठे लपू? संभ्रमात आहे
काळोख्या घरकुलात माझ्या
एकाकी मी सुखात आहे

यौवनशोषण होता स्त्रीचे
तिला कलंकित का ठरवावे?
डाग समाजाच्या भाळी हा
सुजाण जनतेने समजावे
गुन्हेगार सोडून पीडिता
सजा कशाची भोगत आहे?
काळोख्या घरकुलात माझ्या
एकाकी मी सुखात आहे

पिढीदरपिढी हिरावलेले
हक्क घ्यायचे अता ठरवले
आदर्शांच्या गुंत्यामध्ये
होते वेडी काल हरवले
खड्ग घेउनी एल्गाराची
गरज भासते नितांत आहे
काळोख्या घरकुलात माझ्या
एकाकी मी सुखात आहे


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail--- nishides1944@yahoo.com

का आवडते बदाम राणी?

तरुण तेजपाल याचे गोव्यातील यौवनशोषणाचे प्रकरण बरेच गाजले. टीव्ही वर पण २४x७ हे दाखवले जात होते. एका दृष्यात तर तरुण आणि त्याच्या पत्नीला कार मधे बसताना दाखवले. सहाजीकच त्या बिचारीचा चेहरा पडला होता. तरुण आणि पिडित मुलगी यांच्या वयातील अंतर बघता खूप घृणा आली. उद्वेगातून खालील कविता जन्माला आली आहे. अशा रचनेत नेहमीचा कवितेचा पोत थोडा बदलतोच. वाचकांनी हे ध्यानात ठेवून ही रचना वाचावी.

फ्यूजन होता परक्या स्त्रीशी
भावतात का ओंगळ गाणी?
स्त्रीलंपट चौकट राजाला
आवडते का बदाम राणी?

संकटातही देत साथ ती
प्रपंचामधे राबराबते
प्रेम एवढे ! वटपूजेला
सातजन्म ती साथ मागते
घरकी मुर्गी दाल बराबर
म्हणून का तिजशी बेमानी
स्त्रीलंपट चौकट राजाला
आवडते का बदाम राणी?

नका विचारू कोणाच्या तो
वळणावरती चालत आहे?
शोध सावजांचा घेण्याची
जुनी पुरानी आदत आहे
फुले हुंगणे, वडिलोपार्जित
गूण उतरलाय खानदानी
स्त्रीलंपट चौकट राजाला
आवडते का बदाम राणी?

मुलगी किंवा नात वयाने
मनी नांदतो चंचल पारा
विकृतीच ही ! कुठे मिळावा?
सावजास या जगी सहारा
धोका टाळुन जगावयाची
ससेहोलपट केविलवाणी
स्त्रीलंपट चौकट राजाला
आवडते का बदाम राणी?

आरक्षित हे  क्षेत्र नसावे
पुरषांसाठी असे वाटते
स्त्रीही आता मागे नाही
चित्र भयावह उरी दाटते
मादक राणी, गुलाम दिसता
शिंपित असते गुलाबपाणी
स्त्रीलंपट चौकट राजाला
आवडते का बदाम राणी?


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail--- nishides1944@yahoo.com

सजवुन गेला

बेसावध मी असताना
स्वप्नांना रुजवुन गेला
सुनसान विरानीलाही
माझ्या तो सजवुन गेला

श्रावण त्याच्यासंगे का
तो श्रावण बनून येतो?
मी मेघाला हे पुसता
तो हसतो निघून जातो
ग्रिष्मात एकदा आला
अन् धो धो बरसुन गेला
सुनसान विरानीलाही
माझ्या तो सजवुन गेला

मी दार किलकिले केले
त्याच्यासाठीच मनाचे
मज वेड लागले होते
सखयाच्या आगमनाचे
तो झोका प्राजक्ताचा
आला गंधाळुन गेला
सुनसान विरानीलाही
माझ्या तो सजवुन गेला

मी चकोरकुळची कन्या
तो चंद्र, नभीचा स्वामी
दोघात कसे हे फुलले
विरहाचे नाते नामी
भेटीची, मावळताना
तो आस जागवुन गेला
सुनसान विरानीलाही
माझ्या तो सजवुन गेला

या जुनाट भिंती, विटका
आयुष्याचा डोलारा
वाटते निघोनी जावे
यावे न इथे दोबारा
एकाच कटाक्षाने तो
रंगांना उधळुन गेला
सुनसान विरानीलाही
माझ्या तो सजवुन गेला

मी व्यर्थ दु:ख का करते?
तो दूरदूर असल्याचे
अन् शल्य मनी जाणवते
जे हवे तेच नसल्याचे
अंतरी पाहता कळले
तो  मजला व्यापुन गेला
सुनसान विरानीलाही
माझ्या तो सजवुन गेला


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail--- nishides1944@yahoo.com

एकएकटी नांदत होती

दारावरच्या पाटीवरती
दोन्ही नावे झळकत होती
पती नि पत्नी सदनिकेत त्या
एकएकटी नांदत होती

जवळ असोनी जवळिक नाही
असे कसे हे जीवन जगणे?
सुगंधास का फुलापासुनी
शक्य वाटते स्वतंत्र असणे?
अहंकार हा शत्रू असुनी
दोघेही गोंजारत होती
पती नि पत्नी सदनिकेत त्या
एकएकटी नांदत होती

आनंदाची नवीन व्याख्या
"दुसर्‍यावर कुरघोडी करणे"
"गं"ची बाधा दोघांनाही
अवघड होते प्रश्न मिटवणे
रेशिमगाठी सोडवण्याची
ना इच्छा ना फुरसत होती
पती नि पत्नी सदनिकेत त्या
एकएकटी नांदत होती

सणासुदीला घरचे जेवण
अशात केंव्हा शिजले नव्हते
ऑर्डर देउन मागवलेले
टेबलवरती सजले होते
करून आग्रह वाढायाची
विसरुन गेली पध्दत होती
पती नि पत्नी सदनिकेत त्या
एकएकटी नांदत होती

व्हाल्वोमधले शिष्ट प्रवासी
असेच त्यांचे जणू वागणे
अजून होता एक मुसाफिर
मूल पोटचे गोजिरवाणे
गुन्हा नसोनी मुलाभोवती
हेळ्सांड घोंघावत होती
पती नि पत्नी सदनिकेत त्या
एकएकटी नांदत होती

गरीब होते जरी बालपण
माझे मजला होते प्यारे
प्रेमळ आई बाबाकडुनी
मला मिळाले लाख सितारे
त्यांच्या पंखातला उबारा
एकच माझी दौलत होती
पती नि पत्नी सदनिकेत त्या
एकएकटी नांदत होती


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail--- nishides1944@yahoo.com

का ओहोटी दिसली नाही?

असून आवस आयुष्याची
भरती का ओसरली नाही?
आठवणींच्या सागरलाटा
का ओहोटी दिसली नाही?

पापणीत तुज साठवले पण
तरी ती सदा ओली असते
आठवणींशी कुजबुज करता
हळूहळू गाली ओघळते
स्पंदनातही हवीहवीशी
ऊब तुझी जाणवली नाही
आठवणींच्या सागरलाटा
का ओहोटी दिसली नाही?

पक्षी येती, जाती पण या,
आठवणी येतात फक्त का?
आठवणींची वर्दळ असुनी
मना वाटते रिक्तरिक्त का?
एक जमाना झाला माझ्या
कळी मनाची फुलली नाही
आठवणींच्या सागरलाटा
का ओहोटी दिसली नाही?

दिवस, रात्र मी ढकलत असतो
काळ असा हा कसा थांबला ?
तुझी वजावट झाल्यापासुन
प्रवासातला वेग खुंटला
तुझ्यात गाडी अशी अडकली !
पुन्हा कधी चौखुरली नाही
आठवणींच्या सागरलाटा
का ओहोटी दिसली नाही?

आनंदाने जगता जगता
आठवणींचे बीज पेरतो
माणसास या सुखी क्षणांचा
भविष्यात मग पाश काचतो
क्षणाक्षणाला गुदमर येथे
वाट मोकळी उरली नाही
आठवणींच्या सागरलाटा
का ओहोटी दिसली नाही?

आयुष्याच्या डायरीत या
कसे रकाने भरावयाचे?
घडण्याआधी लिहिण्याजोगे
वेध लागले सरावयाचे
पूर्ण फाटकी झोळी माझी
मिळून सारे, उरले नाही
आठवणींच्या सागरलाटा
का ओहोटी दिसली नाही?


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail--- nishides1944@yahoo.com