पता है मुझे

जीवन किनारे
छायी बहारे
किसके सहारे?
पता है मुझे

खुशी की कतारें
आँगन हमारे
जलते है सारे
पता है मुझे

गम के गुब्बारे,
गये पल करारे
बदली लकिरें
पता है मुझे

कैसा जहां रे
पापोंभरा रे
सिर क्यों झुका रे?
पता है मुझे

अश्कों के कतरे
आँखो मे उतरे
क्यों टले खतरे?
पता है मुझे

अहं के फव्वारे
स्वार्थों से हारे
दिल रब पुकारे
पता है मुझे

प्रभू संग दरारे
किसने भरी रे
शरण मे तिहारे
पता है मुझे


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

बहार हो तुम

(व्हॅलंटाइन डे के उपलक्ष्य मे अनाम प्रियतमा के लिये लिखी रचना)

ना उजडे वो बहार हो तुम
मुरझाये वो फूल नही
दिया है रब ने सब कुछ सुंदर
की है कोई भूल नही

शबनम की बारिश हो तुम
तेज धूप की किरन नही
जियो जिंदगी अपनी मर्जी से
जाओ किसको शरण नही

मंद हवा का झोका हो तुम
तूफानों की लहर नही
दिल मे तुम रहने के कारन
तनहाई का कहर नही

नदियों जैसा बहा करो तुम
रुकनेका लेना नाम नही
पूनम की चांदनी मे रहो
आंधियारी तेरी शाम नही

हरियाली पर चला करो तुम
पथरेली राह पर नही
भरोसा करो खुशहाली पर
दर्दभरी आह पर नही

अश्कोंको निलाम करो तुम
खरिददार गर नही मिला
मै लेलुंगा मुझको कोई
असवन से है गिला नही

लाखो नजरें देख रही है
आना मेरे गली नही
बेशक आओ यादों मे तुम
आंस मिलन की जली नही


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nisides1944@yahoo.com

किती हा पसारा !

तुझ्या आठवांचा किती हा पसारा !
पसारा जरी, तोच माझा उबारा

नको हाक देऊस इतक्या उशीरा
मनातील तुटल्यात केंव्हाच तारा

त्सुनामीत बेजार मी भावनांच्या
मनी आस नुरली मिळावा किनारा

पुन्हा प्रेम करणे मला शक्य नाही
कशाला विषाची परिक्षा दुबारा ?

किती चेहरे मख्ख शेजारच्यांचे !
कुणाचाच नव्हता मिळाला सहारा

असा लिप्त मी आज दु:खात आहे !
जुना दाह वाटे सुखाचा नजारा

मनुष्यात फोफावला स्वार्थ इतका
कुणीही कुणाचाच नसतो दुलारा

भरायास खळगी किती राबलो मी
तुझा जीवना हाच रे गोषवारा

लिहावेस "निशिकांत" तू भाग्य अपुले
स्वतःला समजतोस तू का बिचारा ?


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

Feel you every where

माझी अमेरिकेत जन्मलेली नात आम्हाला भेटायला आली तेंव्हा ७/८ महिन्याची होती. दोन महिने तिचा सहवास लाभला आणि नंतर ती परत गेली. तो काळ म्हणजे माझ्या आयुष्यातील सुवर्ण काळ होता. नंतर बरेच दिवस तिचा घरात हसल्याचा, असण्याचा भास व्हायचा. त्या काळात रचलेली माझी पहिली इंग्रजी भाषेतील कविता. परकीय भाषेतील कविता कशी असेल याचा अंदाजच बंधलेला बरा ! फक्त त्या वेळच्या माझ्या भावना आपणापर्यंत पोंचवायसाठी ती कविता मी पोस्ट करीत आहे.

You are there and also here
I see and feel you everywhere

Winds are blowing and gushing the springs
Birds make sounds and fly with majestic wings
When nature spreads beauty for all to stare
I see and feel you everywhere

early morning rays and fragarance cool
Clear blue sky He left for us to rule
seeing His generosity, I murmer a prayer
I see and feel you everywhere

When colours go wild durig the fall
Life becomes meaningful to live for all
You become focus of imagination to stare
I see and feel you everywhere

I have been showered best to the hilt
silky relations are abundantly built
Your memory adds to happiness one more layer
I see and feel you everywhere


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

अंधाराचा बांध बांधतो

तुला मिळावे हास्य म्हणोनी
दु:खाशी मी नाळ जोडतो
प्रकाश बिखरू नये म्हणोनी
अंधाराचा बांध बांधतो

खेळामध्ये जिंकताच तू
तुझा चेहरा उजळत असतो
लोभसवाण्या रुपावरी मी
भान विसरुनी बहकत असतो
चिन्ह तुझ्या हारण्याचे दिसता
अर्ध्यातच मी डाव मोडतो
प्रकाश बिखरू नये म्हणोनी
अंधाराचा बांध बांधतो

उगाच का तू खडा टाकला?
डोहामध्ये तरंग उठले
तरंग कसले? आठवणींचे
झंझावाती वादळ सुटले
दिवाळखोरी झोपेची पण
स्वप्नांना मी साद घालतो
प्रकाश बिखरू नये म्हणोनी
अंधाराचा बांध बांधतो

धन्यवाद ! तू दु:ख दिले मज
दुसरी दु:खे पळून गेली
एक दु:ख अन् एक वेदना
भोगायाची सवय जाहली
दोष तुला ना देणे जमले
प्राक्तनाकडे दाद मागतो
प्रकाश बिखरू नये म्हणोनी
अंधाराचा बांध बांधतो

तू गेल्यावर आयुष्याचे
उदासवाणे चित्र पाहिले
तुझी वजावट होता हाती
शिल्लक मोठे शुन्य राहिले
परीघ त्या शुन्याचा होउन
पाश गळ्याला खूप काचतो
प्रकाश बिखरू नये म्हणोनी
अंधाराचा बांध बांधतो

गडगडणारे की बरसाती
मेघ कसे हे माहित नसुनी
भरून येणे नभात त्यांचे
मनास जाते प्रसन्न करुनी
आठवणीच्या नभास बघुनी
मोर बिचारा नाचनाचतो
प्रकाश बिखरू नये म्हणोनी
अंधाराचा बांध बांधतो


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

साई भजन

रात अंधेरी आयी तो क्या?
नाम उसीका जपते रहियो
साई सूरज, वही चंद्रमा
स्मरण उसीका करते रहियो

मोह विषय का घना कोहरा
बना है जीवन मेरा साई
राह कौनसी चुन ली मैने?
जीवन है दुखियारा साई
साई तारणहार सभी का
भक्तिभावसे झुकते रहियो
साई सूरज, वही चंद्रमा
स्मरण उसीका करते रहियो

भाग भाग कर सुख के पीछे
व्यर्थ बिताया जीवन मैने
आखिर तेरेही चरणों मे
पाया तीरथ पावन मैने
जान गया हूं झूठ संपदा
मृगजल सारा, बचते रहियो
साई सूरज, वही चंद्रमा
स्मरण उसीका करते रहियो

आज जहाँ मे क्या है मेरा?
सांस तुम्हारी, आंस तुम्हारी
भूल गया मै जग को साई
चाहत दिल मे जगी तिहारी
यही कामना, सिरपर मेरे
हाथ तिहारा रखते रहियो
साई सूरज, वही चंद्रमा
स्मरण उसीका करते रहियो


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

आज ती मैफिल सुनी

आरसा सांगून गेला
जाहले आता जुनी
रंगली होती कधी जी
आज ती मैफिल सुनी

लेक होते, माय झाले
आज आजी मी घरी
सर्व मोसम पहिले म्या
ग्रिष्म अन् श्रावणसरी
आठवांनी गतक्षणांच्या
कंठ येतो दाटुनी
रंगली होती कधी जी
आज ती मैफिल सुनी

बोलते माझ्यासवे मी
हेच संभाषण अता
जीवनाचे नाट्य बनले
एकपात्री का कथा?
संपण्या आधीच नाटक
सर्व गेले सोडुनी
रंगली होती कधी जी
आज ती मैफिल सुनी

तेवले नंदादिपासम
वादळांशी झगडले
संपली उपयोगिता अन्
कोपर्‍याला पहुडले
काजवेही दूर गेले
हारली का दामिनी?
रंगली होती कधी जी
आज ती मैफिल सुनी

कालचक्राचाच महिमा
दोष कोणा का उगा?
थांबलेला काळ जेथे
एक मज दावा सुभा
प्राक्तनाने वाढलेले
भोग घ्यावे भोगुनी
रंगली होती कधी जी
आज ती मैफिल सुनी

झिंग येते भोगताना
वेदना बावनकशी
कुटुंबासाठीच झिजणे
आगळी मिळते खुशी
मी पुन्हा, स्त्री जन्म घेइन
ईश्वराला मागुनी
रंगली होती कधी जी
आज ती मैफिल सुनी


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com