मनाजोगते जगत रहावे

हसणार्‍यांनी हसत रहावे
रडणार्‍यांनी रडत रहावे
प्राक्तन कसले?लगाम धरुनी
मनाजोगते जगत रहावे

शिल्पकार मी माझा आहे
हवे तसे मी मजला घडविन
वरदहस्त मज नको कुणाचा
वाट कंटकांची मी तुडविन
एकलव्य आदर्श ठेउनी
स्वतः स्वयंभू घडत रहावे
प्राक्तन कसले?लगाम धरुनी
मनाजोगते जगत रहावे

लांबी बघुनी अंथरुणाची
पाय पसरणे पसंत नाही
बुलंद माझे उंच इरादे
विचार करण्या उसंत नाही
विश्वासाने घेत भरारी
क्षितिजापुढती उडत रहावे
प्राक्तन कसले?लगाम धरुनी
मनाजोगते जगत रहावे

भिष्म प्रतिज्ञा मीही केल्या
शरपंजर पण कधी न झालो
अभिमन्यू मी सळसळणारा
चक्रव्युहाला कधी न भ्यालो
मरावयाच्या अधी लाखदा
भ्याडासम का मरत रहावे?
प्राक्तन कसले?लगाम धरुनी
मनाजोगते जगत रहावे

आज बळी तो कानपिळी हे
सत्त्य जरी का जगा वाटते
अल्पसंख्य जे जरूर आहे
सत्त्य कधी का हार मानते?
प्रत्त्यंचा ओढीन अशी मी
सर्व जगाने बघत रहावे
प्राक्तन कसले?लगाम धरुनी
मनाजोगते जगत रहावे

संध्याछाया दिसू लागता
मनी एवढा खेद कशाला?
जे जगलो ते सुरेख जगलो
सुखदु:खाचा भेद कशाला
पाश तोडुनी संसाराचे
हासत हासत सरत रहावे
प्राक्तन कसले?लगाम धरुनी
मनाजोगते जगत रहावे


निशिकांत देशपांडे मो.क्र.९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

असतोस रुसल्या सारखा

आरशाला मी न दिसलो
केंव्हाच हसल्या सारखा
जीवना माझ्यवरी का
असतोस रुसल्या सारखा?

प्राक्तनी का चकोराच्या
वाट बघणे फक्त असते?
जे हवे ते उंच गगनी
मृगजळासम  दूर दिसते?
चंद्र त्याला या जगी का
असतोय नसल्या सारखा?
जीवना माझ्यवरी का
असतोस रुसल्या सारखा?

सावलीलाही, उन्हाच्या
भोगतो आहे झळांना
आड हसर्‍या चेहर्‍याच्या
लपवितो दुखर्‍या कळांना
खोल जखमा, दावतो मी
खुशहाल असल्या सारखा
जीवना माझ्यावरी का
असतोस रुसल्या सारखा?

प्रेम केले, मी फुलांच्या
भोवती रेंगाळतो
चुंबताना पाकळ्यांना
अंतरी गंधाळतो
मी जगाला का दिसावा
काट्यात फसल्या सारखा?
जीवना माझ्यवरी का
असतोस रुसल्या सारखा?

संकटे घोंघावण्याचा
आज माझा काळ आहे
यत्न करुनी घातलेली
मी यशाची माळ आहे
वाटतो का गौरवाचा
इतिहास पुसल्या सारखा?
जीवना माझ्यवरी का
असतोस रुसल्या सारखा?

बरसल्या गझला नि कविता
धो धो अचानक जीवनी
अन् कशी हाती गवसली!
सौभाग्यवश संजीवनी
ना शिकायत! काव्य जगती
जगतो हरवल्या सारखा
जीवना माझ्यावरी का
असतोस रुसल्या सारखा?


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३

स्पर्श

चोरी छुपके स्पर्श से कंही
जाग उठी थी प्रीत
भीतर जैसे लहर उठी थी
लब पे था एक गीत

बीत गया था हरदिन मेरा
खोजने की फ़िक्र मे
पाँव मे छाले पडे थे
कर सका ना जिक्र मै
उदासियों के अंधियारे
आज गये है बीत
भीतर जैसे लहर उठी थी
लब पे था एक गीत

दबा दबा था हर पल मेरा
जमाने का डर लिए
स्पर्श का जादू है कैसा
होश उडे थे बिन पिये
बंधमुक्त हो चुका हूं मै
तोड के जगकी रीत
भीतर जैसे लहर उठी थी
लब पे था एक गीत

निराश था जीना भी अब तक
हार गया था बाजी
सागर मे बहते जीवन को
आज मिल गया माझी
झलक रही थी हार मे कंही
मेरी अपनी जीत
भीतर जैसे लहर उठी थी
लब पे था एक गीत

धुंधलासा सपना था मेरा
धूमिलसा दिखता था कोई
आस जगी थी मन मे मेरे
जो अबतक थी सोयी
कह नही पाया जो होठों से
कलम से निकला मीत
भीतर जैसे लहर उठी थी
लब पे था एक गीत


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

ग़म-ए-बोझ

खयालों मे हर पल मेरे आसपास
सिमटी हुई तेरी छाया खडी है
न जाने फिर भी क्यों ज़िदगी मे
ग़म-ए-बोझ ढोने की आदत पडी है

झरोके से देखूं बाहर की दुनिया
चारों तरफ है खुशियों के मेले
क्या लेके आये किस्मत जहाँ मे
हम ही अंधरे मे पाले अकेले
पता ना चला कब गुजरी दिवाली
देखी न क्या होती फुलझडी है
न जाने फिर भी क्यों ज़िदगी मे
ग़म-ए-बोझ ढोने की आदत पडी है

बहारें चमन से थे फूल चुनने
न जाने काटें आये कहाँ से
बहारों से रिश्ते गये टूटते और
डरने लगा हूं मै अब इस जहाँ से
दामन था फैला खुशियों से भरने
विधाता ने क्यों दी ग़म की लड़ी है
न जाने फिर भी क्यों ज़िदगी मे
ग़म-ए-बोझ ढोने की आदत पडी है

इबादत कर के हर वक्त तेरी
खुशियों के हकदार है सब तेरे
नज़रे- इनायत का है इंतजार
कबसे खडा हूं हे रब मेरे
आशायें सीमित इन्साँ हूं छोटा
परछाई काली क्यूं इतनी बडी है?
न जाने फिर भी क्यों ज़िदगी मे
ग़म-ए-बोझ ढोने की आदत पडी है

ग़मे दर्द की आदत यूं पडी है
ज़नाज़े मे खुशियों के जा ना सके
जीवन से लंबी बडी रात है
लगता है दिन अब आ ना सके
बताते है काटे समय रात का
दिन ना बताये ये कैसी घडी है
न जाने फिर भी क्यों ज़िदगी मे
ग़म-ए-बोझ ढोने की आदत पडी है


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

ओघळला का पूर असा हा?

आठवणींचा ओघळला का पूर असा हा?
कुणी मिळवला सुरात माझ्या सूर असा हा?

शतजन्माची दोघांचीही ओळख असुनी
या जन्मीही तुला पाहता मागे वळुनी
तुझा चेहरा लज्जेने का चूर असा हा?
कुणी मिळवला सुरात माझ्या सूर असा हा?

एक जमाना झाला नव्हता सूर गवसला
मैफिल होती उदासवाणी, दु:खी गजला
नव्या सुराने कुणी बदलला नूर असा हा?
कुणी मिळवला सुरात माझ्या सूर असा हा?

शुभ्र चांदणे अशात मजला दिसले नाही
स्वप्नांमध्ये काळॉखाविन उरले नाही
विरहाने का दाटत आहे ऊर असा हा?
कुणी मिळवला सुरात माझ्या सूर असा हा?

तुझा चेहरा मनात माझ्या घोळात होता
दवबिंदुंचा ओलावाही पोळत होता
वसंत झाला मजवरती का क्रूर असा हा?
कुणी मिळवला सुरात माझ्या सूर असा हा?

विरले आता आठवणींचे अधीर वारे
अता चेतना उरली नाही, बधीर सारे
धुमसत नाही, तरी मनी का धूर असा?
कुणी मिळवला सुरात माझ्या सूर असा हा?


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

जगून घे जरा जरा

लगेच श्वास तू भ्रुणा
भरून घे जरा जरा
लिंग निदाना अधी
जगून घे जरा जरा

जगास तू नकोस का?
विकृती बळावली
स्त्रीच माय देवता
संस्कृतीच हरवली
जन्मण्या अधीच नेत्र
मिटून घे जरा जरा
लिंग निदाना अधी
जगून घे जरा जरा

जन्मुनी रडायची
आज शाश्वती कुठे?
जन्मल्या चुकून ज्या
सदगती तयां कुठे?
अताच दु:ख भोगण्या
शिकून घे जरा जरा
लिंग निदाना अधी
जगून घे जरा जरा

सभ्य खूप चेहरे
आहेत येथे बेगडी
विषयलंपट भोवती
असतील तुझिया सौंगडी
कवायती लढायच्या
करून घे जरा जरा
लिंग निदाना अधी
जगून घे जरा जरा

रक्षणार्थ आपुल्या
खड्ग घे हातात तू
नकोस द्रौपदी बनू
कृष्ण धावा गात तू
भाग्य भाळी आपुल्या
लिहून घे जरा जरा
लिंग निदाना अधी
जगून घे जरा जरा


निशिकांत देशपांडे मो.क्र.९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

कटते है दिनरात मेरे

जीवनसी भरी मुस्कान तेरी
रहती है पल पल साथ मेरे
तेरी यादमे खोये खोये
कटते है दिनरात मेरे

संगमरमरी रूप सुहाना
चेहरा खिलता हुआ गुलाब
कुंतल काले बादल जैसे
नयनन छलकातें है शराब
मंडराते भंवर से बीते
हफ्तेके दिन सात मेरे
तेरी यादमे खोये खोये
कटते है दिनरात मेरे

तेरी गलीमे, सुना लगा है
आशिक लोगोंका ताता
भयभित हूं होकर मेरा
जनमों का तुझसे नाता
पाया तुझको और किसीने
क्या होगे हालात मेरे?
तेरी यादमे खोये खोये
कटते है दिनरात मेरे

यूं तो खोनेका आदी हूं
तुझको खो ना पाउंगा मै
अगर सामने मौतभी आये
तुझे छोड क्यों जाउंगा मै?
बिन तेरे यह कौन भरेगा
ज़ख़मोंके आघात मेरे?
तेरी यादमे खोये खोये
कटते है दिनरात मेरे


निशिकांत देशपांडे मो.क्र.९८९०७ ९९०२३
E Mail--nishides1944@yahoo.com