जीवन ताजे ताजे

होते माझे, आहेत माझे, असतीलही माझे
अशाच लोकांसंगे जगलो जीवन ताजे ताजे

वानवा कधी मला न पडली स्नेहाची, प्रेमाची
गरज कधी ना मला भासली अर्थाची, हेमाची
आप्तांच्या या जगात म्हणती मजला राजे राजे
अशाच लोकांसंगे जगलो जीवन ताजे ताजे

तुडुंब भरला डोह अंगणी, आनंदीआनंद असे
आठवणींचे तरंग उठती, भूतकाळही मंद हसे
भविष्यातही सर्व चांगले असेल माझे माझे
अशाच लोकांसंगे जगलो जीवन ताजे ताजे

नात्यांच्या या मळ्यात मिळतो, खूप खूप गारवा
सारे माझे मी सार्‍यांचा, विशाल हा कारवाँ
तृप्त जीवना आपुलकीची किनार साजे साजे
अशाच लोकांसंगे जगलो जीवन ताजे ताजे

माझ्यावरती सदा सावली देवाच्या मायेची
सावलीत त्या नसे काळजी नश्वर या कायेची
बघून माझे भाग्य चमकते, कुबेर लाजे लाजे
अशाच लोकांसंगे जगलो जीवन ताजे ताजे

काय बिघडले हत्ती जर का झुलले नाही दारी?
देव उगा का रुसेल जर मी केली नाही वारी?
सत्कर्माची फक्त तुतारी स्वर्गी वाजे वाजे
अशाच लोकांसंगे जगलो जीवन ताजे ताजे


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र.९८९०७ ९९०२३

जिद्द असावी जगावयाची

दु:ख वेदनांनी भरलेली
सांज असूदे आयुष्याची
पैलतिराची ओढ कशाला?
जिद्द असावी जगावयाची

जीवन गाणे लिहावयाला
शब्दफुले मी वेचवेचतो
रंगसंगती खास योजुनी
माळ फुलांची मस्त ओवतो
रडगाण्यांना असे मनाई
अंगणातही फिरकायाची
पैलतिराची ओढ कशाला?
जिद्द असावी जगावयाची

वर्दळीतही कुटुंबियांच्या
एकटाच मी जरी राहतो
एक कोपरा घरात माझा
आठवांसवे मस्त बोलतो
सवय जडवली बालपणीची
बडबड गीते म्हणावयाची
पैलतिराची ओढ कशाला?
जिद्द असावी जगावयाची

शिशिराची चाहूल लागता
म्हणे कोकोळा मौन पाळते
आम्रमोहरासाठी पुढच्या
वास्तवात ती रियाज करते
सूर न हो बेसूर कधीही
अशीच मैफिल गाजवायची
पैलतिराची ओढ कशाला?
जिद्द असावी जगावयाची

हसणे, रडणे माझे कोणी
वाटुन घेण्या दिसले नाही
भीक मागणे कधी सुखाची
देवा पुढती जमले नाही
असू, नसू दे पंख, नेहमी
मनात इच्छा उडावयाची
 पैलतिराची ओढ कशाला?
जिद्द असावी जगावयाची

बघावयाची वाट कशाला
मरणाची, जे येतच असते
तिरडीवरचे प्रेत कधी का
जीवन सरल्याने हळहळते
सजून जाते, आस धरोनी
पुन्हा नव्याने जन्मायाची
पैलतिराची ओढ कशाला?
जिद्द असावी जगावयाची


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३

स्वप्न रंगवित होतो

स्वप्न पडावे म्हणून निद्रे!
तुला आळवित होतो
सखीस स्वप्नी बघावयाचे
स्वप्न रंगवित होतो

स्पर्श मखमली मोरपिसांचे
आभासी, सुखकारी
वेदनेसही किनार मिळते
तुझ्यामुळे जरतारी
इंद्रधनूचे रंग घेउनी
तुला चितारित होतो
सखीस स्वप्नी बघावयाचे
स्वप्न रंगवित होतो

परस्परांना पूरक अपुले
लोभसवाणे नाते
चमचमणार्‍या दवात तू,मी
थरथरणारे पाते
नजरेने नजरेस सखीच्या
मी कुरवाळित होतो
सखीस स्वप्नी बघावयाचे
स्वप्न रंगवित होतो

ओंजळ तुझिया आठवणींची
रिती पाहिली करुनी
हाती उरला दरवळ इतका!
गेलो मी गुरफटुनी
तुझ्याच परिघामधे स्वतःला
बंदी बनवित होतो
सखीस स्वप्नी बघावयाचे
स्वप्न रंगवित होतो

प्रवासगाथा मी थांबवली
सरता दिशा दहावी
साथ देउनी दावलीस तू
मला दिशा आकरावी
तुझ्यामुळे नवक्षितिजे, कक्षा
मी धुंडाळित होतो
सखीस स्वप्नी बघावयाचे
स्वप्न रंगवित होतो

सुरावटींच्या कैक कळांनी
मैफिल ही सजलेली
सप्तसुरांच्या सरीत आपण
दोघेही भिजलेली
गुलमोहरल्या कैक क्षणांना
मनी साठवित होतो
सखीस स्वप्नी बघावयाचे
स्वप्न रंगवित होतो


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३

शुभेच्छा--

सडा अंगणी, तोरण दारी, शोभा रांगोळ्यांची
मणमिणणार्‍या पणत्या देती आभा मांगल्याची
चला दिवाळी करू साजरी अंतरमन उजळाया
सुखसमृध्दी लाभो, गाऊ नांदी नववर्षाची

दिवाळीनिमित्त सर्वांना हर्दिक शुभेच्छा.

निशिकांत देशपांडे

कुठे जायचे ठरले नाही

आहे तेथे राहण्यात मन रमले नाही
हजार रस्ते, कुठे जायचे ठरले नाही

जन्म घायचा कोणा पोटी कोण ठरवते?
भूक असो वा नसो तरीही माय भरवते
नर्णय सारे दुसर्‍या हाती, पटले नाही
हजार रस्ते, कुठे जायचे ठरले नाही

मुंज लागता संध्या शिकलो, याच कारणे
चालत आले पिढी दर पिढी, तसे चालणे
रुढी प्रथांचे धुके जराही विरले नाही
हजार रस्ते, कुठे जायचे ठरले नाही

गोंधळ बारावी नंतरचा आहे ध्यानी
मार्ग दावला, पुढे काय? आई बाबांनी
शिल्पकार माझा मी होणे जमले नाही
हजार रस्ते, कुठे जायचे ठरले नाही

खेड्यामधुनी झुंडी गेल्या शहर दिशेने
नाळ तोडुनी उपरा झालो राजखुशीने
काळासंगे कसे जगावे? कळले नाही
 हजार रस्ते, कुठे जायचे ठरले नाही

वसंत हिरवा, रिमझिम श्रावण जगी झरू द्या
वठलेल्या वृक्षाचा गुदमर अता सरू द्या
सुक्या बरोबर ओले केंव्हा जळले नाही
हजार रस्ते, कुठे जायचे ठरले नाही

उगा कासरा हाती आहे असे वाटते
जीवन अपुल्या मर्जीने चौखूर उधळते
असाह्य जगणेअंतक्षणीही सरले नाही
हजार रस्ते, कुठे जायचे ठरले नाही


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३

सुसह्य वाटत आहे---

( आज माझा ७२रावा वाढदिवस. मित्र मैत्रिणिंकडून येणार्‍या सदिच्छांच्या श्रावणात भिजत भाव व्यक्त करण्यासाठी लिहिलेली कविता. )

जगता जगता उपकाराचे ओझे पेलत आहे
यारों तुमच्यामुळेच जीवन सुसह्य वाटत आहे

मेत्र-मैत्रिणी हीच संपदा कमावली मी लिलया
काटेरी आयुष्य बहरले, तुमची सारी किमया
इंद्रधनूचे रंग सातही मजेत उधळत आहे
यारों तुमच्यामुळेच जीवन सुसह्य वाटत आहे

आशिर्वचने जशी बरसली धोधो होउन श्रावण
चिंबचिंबलो, क्षणात झाला ग्रिष्म किती मनभावन
मरगळ गेली, कात टाकली असेच भासत आहे
 यारों तुमच्यामुळेच जीवन सुसह्य वाटत आहे

कविता लिहितो, गझला लिहितो बाळबोध वळणांच्या
चुचकारुन प्रोत्साहित करता, जणू खास ढंगांच्या
तुम्हीच धक्का दिला चालण्या पुढती, जाणत आहे
यारों तुमच्यामुळेच जीवन सुसह्य वाटत आहे

पहिल्या, शेवटच्या श्वासातिल अंतर जीवन असते
भेटत गेले वळणांवरती दोस्त चालता रस्ते
स्वर्ग नको, दे असे मित्र, देवाला विनवत आहे
यारों तुमच्यामुळेच जीवन सुसह्य वाटत आहे


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३

कांहीच होत नाही

आयुष्य फरपटीचे, नशिबी सुखांत नाही
माझ्या मनाप्रमाणे कांहीच होत नाही

सारे मला मिळाले, पण केवढे उशीरा !
दु:खात राहण्याची जडली सवय शरीरा
सुख भेटले कधी तर, मी गीत गात नाही
माझ्या मनाप्रमाणे कांहीच होत नाही

ना पहिला कधीही मी धूर सोनियाचा
बस एक प्रश्न होता खळगीस भाकरीचा
पावेल देव इतका दम आसवात नाही
माझ्या मनाप्रमाणे कांहीच होत नाही

आव्हेरले तिने मज, मी भाळलो जिच्यावर
स्वप्नात ती न चुकता डोकावते बरोबर
गेली निघून संधी, परतून येत नाही
माझ्या मनाप्रमाणे कांहीच होत नाही

मार्गात जीवनाच्या, अपुले कुठे मिळाले?
ज्यांच्यात गुंतलो मी, तेही पसार झाले
धाग्यात रेशमाच्या, कुठलेच गोत नाही
माझ्या मनाप्रमाणे कांहीच होत नाही

अंधार, तेज जेथे लढतात ताकदीने
पाहून तेज हरले, अंधारलीत किरणे
उजळावयास पूर्वा, कुठलाच स्त्रोत नाही
माझ्या मनाप्रमाणे कांहीच होत नाही

मरणोपरांत कौतुक, श्रध्दांजलीत दिसले
तिरडीवरील शवही होते मनात हसले
ऐकून मस्त वाटे जे ऐकिवात नाही
माझ्या मनाप्रमाणे कांहीच होत नाही


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३