माझा श्रीगणेशा

माझा श्रीगणेशा | पाठीशी हमेशा |
वसे दाही दिशा | माझा देव || १ ||

ओंकाराचे रूप | ब्रह्मांड स्वरूप |
ह्रदयी आप्रूप | दर्शनाची || २ ||

गणेशाची स्वारी | आली माझ्या दारी |
आता नको वारी | पंढरीची || ३ ||

उजेड फाकला | अंधार झाकला |
हाच रे दाखला | देवा तुझा || ४ ||

बुद्धीचा सागर | दयेचे आगार |
संसारी माघार | नको आता || ५ ||

ब्रह्मानंदी टाळी | तुझ्या पायतळी |
गेली रात्र काळी | तुझियामुळे || ६ ||

मनातला भाव | जाणी तूच राव |
त्वरे मज पाव | लंबोदरा || ७ ||

विनंती माऊली | देई बा साऊली |
परत पाऊली | नको धाडू || ८ ||

म्हणे "निशिकांत" | होतो मी अशांत |
येता एकदंत | समाधान || ९ ||

निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३

नजर टाळण्या सदैव लपते

नजर टाळण्या सदैव लपते

रक्षणार्थ काट्यात जन्मली
कळी तरी का भीत नांदते?
भेदरून ती पानांमागे
नजर टाळण्या सदैव लपते

लोभसवाणे रूप कोवळे
मुक्त कराने निसर्ग देतो
तेच ठरावे शाप असा का?
प्रश्न तिलाही सदैव छळतो
लाख  बंधने तिचियावरती
तिची चूक कुठलीही नसते
भेदरून ती पानांमागे
नजर टाळण्या सदैव लपते

नाव जरी ठेवले निर्भया
भ्रमरांशी हारली लढाई
अवघड जागी केल्या जखमा
लुटून झाल्यावरी मलाई
जनक्षोभाची रस्तोरस्ती
लाट पसरते क्षणात विरते
भेदरून ती पानांमागे
नजर टाळण्या सदैव लपते

जीवन जगणे कसरत आहे
कधी त्सुनामी येते वादळ
सज्ज रहा तू तोंड द्यावया
धीर धरोनी व्हावे कातळ
जिंकत असतो तोच सिकंदर
इतिहासाचे पान सुचवते
भेदरून ती पानांमागे
नजर टाळण्या सदैव लपते

मुग्ध कळ्यांनो कराच निश्चय
खड्ग घेउनी जन्मायाचा
बनून चंडी शस्त्र चालवा
त्रास टाळण्या हिंस्त्र पशूंचा
क्रूर जगी दुर्बलास कोणी
संरक्षण का प्रदान करते?
भेदरून ती पानांमागे
नजर टाळण्या सदैव लपते


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३

होली

रास रचाते नही कन्हैया
नही है राधा भोली
कोई बताओ मेरे यारों
कैसे खेले होली?

होली क त्यौहार है लेकिन
अपनापन खो गया कहाँ?
धर्माधारित झगडे होते
सब मरते है यहाँ वहाँ
क्यों मानव होगया अमानव?
बस्ती अब गुंडों की टोली
कोई बताओ मेरे यारों
कैसे खेले होली?

केसरियाँ को छोड दिया
मिट्टी का है तेल छिडकते
मेहंदी सूखने के पहलेही
कपडे हरदिन है भडकते
फिरे द्रौपदी भीक माँगती
कहाँ कृष्ण जो भर दे झोली?
कोई बताओ मेरे यारों
कैसे खेले होली?

निसर्ग का जब हुआ प्रकोप
भूकंप मे थे मरे अनेक
भाग दौडके आये बाबू
मदद राशी का काटने केक
गबन हो गये धन और आँसू
कौन सुने पीडित की बोली?
कोई बताओ मेरे यारों
कैसे खेले होली?

पूनम के दिन होली रहते
चाँद गगन मे क्यूं ना आया
काली करतूतोंसे हमारी
शायद होगा वह शरमाया
साक्षीधर इसका ना होने
खायी होगी नींद की गोली
कोई बताओ मेरे यारों
कैसे खेले होली?


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र.९८९०७ ९९०२३

घट्ट ओवतो असंख्य नाती

असोत अमुचे धर्म वेगळे
त्यात पुन्हा जाती उप-जाती
भारतीय असल्याचा धागा
घट्ट ओवतो असंख्य नाती

राम कालचा खेड्यामधला
दिवा अंगणी लावायाचा
उजळायाचे रहीमचे घर
शेजारी जो रहावयाचा
अशी दिवाळी दोघांचीही
तेवत होत्या दिव्यात वाती
भारतीय असल्याचा धागा
घट्ट ओवतो असंख्य नाती

सीमेवरती शहीद होतो
धर्म जात का असते त्याला?
भारतीय तो सर्वार्थाने
सलाम करतो देश जयाला
मातृभूमीच्या कुशीत घेते
गौरवगाथा चिरविश्रांती
भारतीय असल्याचा धागा
घट्ट ओवतो असंख्य नाती

जरी संस्कृती जुनी आमुची
ध्यास नेहमी नव्या नव्यांचा
क्षेपण अस्त्रे तयार केली
वापर लिलया संगणकांचा
पादाक्रांत कराया शिखरे
उर्मी उसळे प्रांतोप्रांती
भारतीय असल्याचा धागा
घट्ट ओवतो असंख्य नाती

मुलांसोबती मीही गेलो
अमेरिकेला रहावयाला
खूप सुबत्ता असून तेथे
कुणीच नव्हते बोलायाला
आठवून भारतीय दरवळ
ओघळायचा मी एकांती
भारतीय असल्याचा धागा
घट्ट ओवतो असंख्य नाती

भूतकाळ अन् भविष्य माझे
असे सांधले भारतासवे!
भारतीय होण्या अभिमानी
दुसते कारण कोणते हवे?
जन्मोजन्मी टिळा लावण्या
वापरीन मी इथली माती
भारतीय असल्याचा धागा
घट्ट ओवतो असंख्य नाती


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३

मनातून मी उतरत आहे

सभ्यपणाच्या मुखवट्यात मी
मूळ कसा? हे विसरत आहे
तत्वहीन जगण्याने माझ्या
मनातून मी उतरत आहे

टिळा कपाळी, परडी हाती
कवड्यांची मी माळ घातली
रोज जोगवा मागत फिरतो
पोट भराया वाट गावली
सत्त्य हे तरी, जगदंबेचा
भक्त मला मी समजत आहे
तत्वहीन जगण्याने माझ्या
मनातून मी उतरत आहे

उजळ असावी प्रतिमा म्हणुनी
स्त्री अन्यायाविरुध्द मोर्चा
उच्च रवाने करीत आलो
रूढ प्रथांच्या विरुध्द चर्चा
बुरसटल्या संस्कारी "मी'ला
प्राणपणाने लपवत आहे
तत्वहीन जगण्याने माझ्या
मनातून मी उतरत आहे

राष्ट्रामध्ये महाराष्ट्र ही
अदभुत घटना इथेच घडते
राजकारणी देशापेक्षा
मोठा झाल्याचे जाणवते
आमजनांना भूक त्रासते
पण नेत्यांना बरकत आहे
तत्वहीन जगण्याने माझ्या
मनातून मी उतरत आहे

देव दीन दुबळ्यांचा असुनी
पायरीवरी भीक मागतो
फुटेल पान्हा आज ना उद्या
मनी भाबडी आस ठेवतो
धनाढ्य लोकांच्या नवसांना
देव मंदिरी पावत आहे
 तत्वहीन जगण्याने माझ्या
मनातून मी उतरत आहे

ढोंग करावे, ढोंग जगावे
आज जाहली आम संस्कृती
आढळली जर पारदर्शिता
तीच वाटते आज विकृती
शुचित्व जपणार्‍या लोकांच्या
असण्यालाही हरकत आहे
तत्वहीन जगण्याने माझ्या
मनातून मी उतरत आहे


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३

अजरामर थोडासा झालो

कलेवराच्या डोळ्यांना  मी
अजून थोडे जगा म्हणालो
अमृत प्यालो नसून सुध्दा
अजरामर थोडासा झालो

नेत्रदान ही रम्य कल्पना
वास्तवात मी उतरवल्याने
दोन जिवांचे जगणे आता
बहरत होते कणाकणाने
वरून बघता हास्य तयांचे
मीही आनंदात बुडालो
अमृत प्यालो नसून सुध्दा
अजरामर थोडासा झालो

एकच किडनी हवी जगाया
दुसरीचा मग मोह कशाला?
गरजू मृत्यू शैय्येवरचा
भीक मागतो जगावयाला
वैचारिक या उत्क्रांतीला
शुभशकुनी सुरुवात म्हणालो
अमृत प्यालो नसून सुध्दा
अजरामर थोडासा झालो

माझे अवयव जर का आले
इतरांच्या कामास कधी तर
स्वर्गसुखाला अनुभवेन मी
कांही मजला नको अवांतर
पुण्यकर्म हे घडल्यावरती
म्हणेन क्षितिजापार उडालो
अमृत प्यालो नसून सुध्दा
अजरामर थोडासा झालो

मला कळाले मरणोत्तरही
नक्की येते पुण्य कमवता
तर्कशुध्द दृष्टी जोपासा
बघून देहाची नश्वरता
कर्मकांड अन् श्राध्द कशाला?
देहदान करण्यास निघालो
अमृत प्यालो नसून सुध्दा
अजरामर थोडासा झालो


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र.९८९०८७ ९९०२३

आलोय गढ चढून

जीवनात खूप हसलोय
हसतच घेतलंय रडून
मी एक अथक प्रवासी
आलोय गढ चढून

दुसर्‍यासाठी जगणं
मनास खूप आवडे
दुसर्‍यामुळे जगणे
मला होते वावडे
कर्ण नसून देत होतो
कनवटीचं सोडून
मी एक अथक प्रवासी
आलोय गढ चढून

तूच दिलेले पंख लाऊन
उंच उंच उडलो
धवल यशाच्या शिखरासंगे
सहजासहजी जुडलो
सत्कर्माची पुरचुंडी
ठेवलीय बघ उघडून
मी एक अथक प्रवासी
आलोय गढ चढून

चंद्र, तारे, हिरवळ, गारवा
खूप खूप लुटलं
ग्रिष्माच्या संकटकाळी
धैर्य नाही सुटलं
तुझ्या कृपाछत्राची
सवय गेलीय जुडून
मी एक अथक प्रवासी
आलोय गढ चढून

जीवनाचा खडतर प्रवास
माझी काय मजाल!
तूच करता करविता
तुझेच मायाजाल
खूप ठेवलास पाठीवर हात
दर्शन दे पुढून
मी एक अथक प्रवासी
आलोय गढ चढून

जगाच्या या बागेचा
तूच आहेस माळी
बेंबीच्या देठापासून
देतोय तुला हाळी
अब्दा नकोत, सुकण्याआधी
फूल घे खुडून
मी एक अथक प्रवासी
आलोय गढ चढून


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३