आज उमलली कळी लाजरी

मंद हवेच्या झोक्यावरती
मीत मनीचे गुणगुणले मी
आज उमलली कळी लाजरी
गोड अनुभुती, शिरशिरले मी

गेले असता भल्या पहाटे
फुले वेचण्या प्राजक्ताची
गंध घेउनी झुळूक येता
सळसळली पाने झाडाची
अंगावरती टपटपलेल्या
दवबिंदूंनी थरथरले मी
आज उमलली कळी लाजरी
गोड अनुभुती, शिरशिरले मी

चिउकाऊच्या गोष्टी सरल्या
स्वप्न गुलाबी पडू लागले
गोंधळ सारा किती अनामिक !
भाव आगळे मनी जागले
"तारुण्याशी हात मिळव तू"
कानी माझ्या कुजबुजले मी
आज उमलली कळी लाजरी
गोड अनुभुती, शिरशिरले मी

मला न कळले काय जाहले
कुठे तरी मन हरवुन असते
आरशात मी बघता बघता
कारण नसता गाली हसते
बिंब सांगते हळूच कानी
किती अताशा रसरसले मी
आज उमलली कळी लाजरी
गोड अनुभुती, शिरशिरले मी

मधाळ नजरा पुन्हा पुन्हा का
वळून माझ्यावरती पडती?
जणू वादळी सापडलेली
मी मिणमिणती असाह्य पणती
मुक्त बालपण कुठे हरवले?
लाख बंधने, हिरमुसले मी
आज उमलली कळी लाजरी
गोड अनुभुती, शिरशिरले मी

भावी युवराजाच्या स्वप्नी
रोमांचित मी झाले कणकण
इंद्रधनूचे चित्र रेखता
सुखावले अंतरी, तरी पण
मातपित्यांना कसे मुकावे !
उशीत रात्री मुसमुसले मी
आज उमलली कळी लाजरी
गोड अनुभुती, शिरशिरले मी


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

रह गये

मंज़िल न मिल सकी तो क्या?
राह चलते तो रह गये

सपने न दिख सके तो क्या?
आँख मलते तो रह गये

पत्थर दिल मिले है तो क्या?
खुद पिघलते तो रने

नज़रोंसे न पिलाये तो क्या?
ज़हर निगलते तो रह गये

ज़ख्म़ कितनेभी दिये है तो क्या?
सब भूलते तो रह गये

रोशन नही शमा है तो क्या?
आशिक जलते तो रह गये

मुरझाया हुआ समा है तो क्या?
फूल खिलते तो रह गये

बादाल घने न छये तो क्या?
अश्कं गलते तो रह गये.


निशिकांत देशपांडे मो.क्र.९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

अस्तित्वाची लाज वाटते

पिढी दर पिढी ठायी ठायी दु:ख भोगते
मलाच माझ्या अस्तित्वाची लाज वाटते

जन्मताच मी रडले, कोणी हसले नाही
दारावरती तोरण साधे सजले नाही
दिव्या ऐवजी ज्योत जन्मली, माय कोसते
मलाच माझ्या अस्तित्वाची लाज वाटते

दादाला तर आई घेते खांद्यावरती
जरी धाकटी, चालत असते ओझे हाती
तो खेळाया जातो अन् मी घरी रांधते
मलाच माझ्या अस्तित्वाची लाज वाटते

कधी द्रौपदी, कधी अहिल्या, कधी जानकी
जन्म वेगळे दु:ख भोगणे माझ्या लेखी
पुराणातला स्त्रीचा महिमा फक्त वाचते
मलाच माझ्या अस्तित्वाची लाज वाटते

सभोवताली सर्व श्वापदे आसुसलेली
हरिणीसम मी सदैव असते भेदरलेली
गुदमरते पण बुरख्याने मी मला झाकते
मलाच माझ्या अस्तित्वाची लाज वाटते

परीघ माझा कुणी आखला मला न ठावे
घाण्याच्या बैलासम मी दिनरात फिरावे
श्वास सोडण्या शेवटचा मी वाट पाहते
मलाच माझ्या अस्तित्वाची लाज वाटते

चार पुस्तके वाचुन पूर्वा दिसू लागली
उजेड घ्याया कवेत आता आस जागली
उध्दाराया राम नको मज मीच चालते
अस्तित्वाची मला अताशा शान वाटते

निशिकांत देशपांडे मो. क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

मन का थरथरले?

गुलाब, चाफा, जुई, मोगरा
अंगणात नव्हतेच बहरले
फेसबुकावर तुला पाहता
गंधाळुन मन का थरथरले?

मोहरलो मी आज अचानक
नाव तुझे अन् फोटो दिसता
भूतकाळच्या झंझावाती
फिरू लागलो बघता बघता
तुझ्या हासर्‍या शिडकाव्याने
बीज आठवांचे अंकुरले
फेसबुकावर तुला पाहता
गंधाळुन मन का थरथरले?

करून चिमणीच्या दाताने
अर्धा अर्धा पेरू वाटुन
घालमेल अंतरात होते
खातानाचा प्रसंग आठवुन
चिनगारीवरच्या राखेला
आज कशाला तू फुंकरले?
फेसबुकावर तुला पाहता
गंधाळुन मन का थरथरले?

गावाकडच्या शाळेमध्ये
रोज भेटणे, हसणे, रुसणे
प्रेम काय हे माहित नसता
नजरांना नजरांचे भिडणे
पौगंडावस्थेत आपुले
विश्व जणू होते मंतरले
फेसबुकावर तुला पाहता
गंधाळुन मन का थरथरले?

पुरे जाहले खेळ खेळणे
व्हर्च्युअल संगे उडण्याला
फोर्मॅटिंग मी माझे केले
अ‍ॅक्च्युअल संगे जुळण्याला
क्लिकवर नाही, हाकेवरती
प्रिया पाहुनी मन शिरशिरले
फेसबुकावर तुला पाहता
गंधाळुन मन का थरथरले?

भेट आजची तुझी अधूरी
शुभशकून हा एक असावा
जरूर भेटू दोघे आपण
मनात किंतू जरा नसावा
स्वागत करण्या पायघड्यांना
आजच आहे मी अंथरले
फेसबुकावर तुला पाहता
गंधाळुन मन का थरथरले?


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail--nishides1944@yahoo.com

यादोंके बादल

जिंदगी मे जहर घुलाने आये
यादों के बादल रुलाने आये

गजल गायी थी शायरों के साथ
नज्म लिखी थी याद है वह रात
शमा बुझाकर, जलाने आये
यादों के बादल रुलाने आये

तडप कैसी है, मुश्किल है जीना
जहर यादोंका मिश्किल है पीना
चुरा कर नींद, सुलाने आये
यादों के बादल रुलाने आये

गये होंगे कहीं और के साथ
आईना देख डरे और है बात
दाग दामन का धुलाने आये
यादों के बादल रुलाने आये

जब सुनी आहट मेरी कोठी पर
शर्तिया थे तब नशे की चोटी पर
गलत हम समझे, बुलाने आये
यादों के बादल रुलाने आये

आये तो क्या आये! देर के बाद
हौसला रखे क्या मौत के बाद?
कफन मेरा वो सिलाने आये
यादों के बादल रुलाने आये


निशिकांत देशपांडे मो.क्र.९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

 

प्रकाश आहे मला पुरा

नकोय सागर, नकोत लाटा
झुळझुळणारा हवा झरा
गाभार्‍यातिल मंद दिव्याचा
प्रकाश आहे मला पुरा

दु:ख पाचवीला पुजलेले
किती म्हणूनी रडावयाचे?
साध्या साध्या आनंदाला
उगाच का मग मुकावयाचे
कुंडीमध्ये गुलाब लाउन
फुलास बघणे छंद बरा
गाभार्‍यातिल मंद दिव्याचा
प्रकाश आहे मला पुरा

पैसा, आडका, जमीन जुमला
असून आनंदास पारखे
खळखळ हसती, खुशीत जगती
गरीब ते माझ्याच सारखे
मला हवे ते उधळत असते
मुक्त कराने वसुंधरा
गाभार्‍यातिल मंद दिव्याचा
प्रकाश आहे मला पुरा

दारिद्र्याचा शाप असूनी
सुखात जगला प्रश्नासंगे
किती सुदामा भाग्यवान तो
गुरे राखली कृष्णासंगे
तृप्त जाहला यादव राणा
पोह्याचा खाऊन चुरा
गाभार्‍यातिल मंद दिव्याचा
प्रकाश आहे मला पुरा

वैषम्याचे मळभ दाटता
वेळ सरकता सरकत नाही
मीच शोधला उपाय यावर
प्रयत्न करण्या हरकत नाही
ब्रह्मानंदी टाळी लागे
आळविता मी सप्तसुरा
गाभार्‍यातिल मंद दिव्याचा
प्रकाश आहे मला पुरा

मयसभेत या सुखदु:खाच्या
तारतम्य का असे हरवले?
नवीन व्याख्या लिहून खोट्या
कुणी कुणाचे कान भरवले?
भ्रामक, आता सत्त्य वाटते
वर्ख भासतो खराखुरा
गाभार्‍यातिल मंद दिव्याचा
प्रकाश आहे मला पुरा


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

कोणासाठी थांबत नाही

खुशाल चेंडू जगात कोणी

कोणाचेही मानत नाही

चंगळवादी जगी कुणीही

कोणासाठी थांबत नाही

गतकालाचे सोनेरी क्षण

आठवतो अन् गुदमरतो मी

आयुष्याच्या सायंकाळी

इतिहासातच गुरफटतो मी

वर्तमान वांझोटा आहे

विशेष हाती लागत नाही

चंगळवादी जगी कुणीही

कोणासाठी थांबत नाही

टोच नसावी तरी टोचते

काळजास का शल्य एवढे?

कुणी न उरले, उडून गेले

जीवनात जोडले जेवढे

एक कवडसा उजेडही पण

देव अताशा धाडत नाही

चंगळवादी जगी कुणीही

कोणासाठी थांबत नाही

खचून गेलो कष्ट करोनी

रोज कमवण्या दोन भाकरी

धीर द्यावया कुणी म्हणाले

जीवन आहे एक लॉटरी

वाट पाहिली युगेयुगे मी

कधी निघाली सोडत नाही

चंगळवादी जगी कुणीही

कोणासाठी थांबत नाही

स्वैराचारी नव्या पिढीला

उपदेशाचे किती वावडे !

पाश्चांत्त्यांच्या अनुकरणाचे

स्तोम माजले आज केवढे !

"मूग गिळोनी गप्प बसावे"

परंपरा मी तोडत नाही

चंगळवादी जगी कुणीही

कोणासाठी थांबत नाही

आज ठरवले ललकारावे

जीवनास निधड्या छातीने

अंधाराला कशास भ्यावे

मंद तेवणार्‍या ज्योतीने?

भीक मागण्या देवापुढती

हात अता मी जोडत नाही

चंगळवादी जगी कुणीही

कोणासाठी थांबत नाही

निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३

विषय: काव्यलेखन