तेजोमय मी विश्व पाहिले

ठोकरून मी जहाल वास्तव
आनंदाचे गीत गाइले
अंधाराला उशास घेउन
तेजोमय मी विश्व पाहिले

लक्ष्मणरेषा पार जराशी
केली मी, थयथयाट झाला
हेच जानकीने केल्याने
लंकेचा नायनाट झाला
कधी कधी बेबंद जगावे
मला जरासे मीच शिकविले
अंधाराला उशास घेउन
तेजोमय मी विश्व पाहिले

हातामधुनी काल निसटला
कुणास ठावे काय उद्याला
आज फक्त हा माझा आहे
मनाप्रमाणे जगावयाला
मिठीत घेउन "आज" बरोबर
नात्यांचे मी गोफ गुंफिले
अंधाराला उशास घेउन
तेजोमय मी विश्व पाहिले

आनंदाचे अन् दु:खाचे
असणे नसणे मला न कळले
मी अनुभवले दु:खाचेही
आनंदाशी नाते जुळले
जीवन जगलो पूर्ण, जणू मी
अमृत कलशातील प्राशिले
अंधाराला उशास घेउन
तेजोमय मी विश्व पाहिले

छान दिवाळी घरात माझ्या
रोज साजरी करीत असतो
मस्त कलंदर, कधी उद्याची
मनात चिंता ठेवत नसतो
अंतरात झगमगाट आहे
दीप ना जरी कधी लावले
अंधाराला उशास घेउन
तेजोमय मी विश्व पाहिले

काय कारणे देवकृपेची
डोक्यावरती सदा सावली
कर्मकांड, वारी ना करता
देत राहिली विठू माउली
पाणाउन मी त्याच्या चरणी
एक सुगंधी फूल वाहिले
अंधाराला उशास घेउन
तेजोमय मी विश्व पाहिले


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

मला न कळले

सखे जरी ते माझे आहे मला न कळले
तुला वाटते मनास माझ्या तू ओळखले

दगडाचे मन माझे आहे भाग्यवान तू
नाव कोरले तुझेच त्यावर नीट जाण तू
आल्या गेल्या कैक, कुणी ते पुसू न शकले
तुला वाटते मनास माझ्या तू ओळखले

बावरते मन तुझ्याविना का ठाउक आहे?
एकलपणचे दु:ख तयाला घाउक आहे
वठल्या माझ्या मनास अंकुर कधी न फुटले
तुला वाटते मनास माझ्या तू ओळखले

निघून गेली वळ नको ना अता इशारे!
मृगजळात का कुणी पाहिले कधी फवारे?
आनंदाला लिलावात मी कालच विकले
तुला वाटते मनास माझ्या तू ओळखले

नदी आटली तरी किनारी कसे बसावे?
झुळझुळ सरली भळभळ आली कसे हसावे?
ठसठसणार्‍या दु:खालाही मी पांघरले
तुला वाटते मनास माझ्या तू ओळखले

जुनेच आठव, हरवुन जातो, मन पाझरते
शिळ्या कढीला ऊत आणाया मज आवडते
मोहरते मन पान जरी का आहे पिकले
तुला वाटते मनास माझ्या तू ओळखले


निशिकांत देशपांडे  मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yhoo.com

बस डे वरती पुणे भाळले

(बस डे चे टीव्ही वरील वार्तांकन पाहून आणी माझे फेसबुक मित्र सिध्देश म्हात्रे यांच्या सुचनेवरून तयार झालेली कविता)

सत्कर्माचे रोप लागले बघता बघता
बस डे वरती पुणे भाळले बघता बघता

कधी नव्हे ती गाड्यांना अंघोळ लाभली
हरेक गाडी नजरेमध्ये भरू लागली
रूपवतींनी लक्ष वेधले फिरता फिरता
बस डे वरती पुणे भाळले बघता बघता

रुंद केवढे रस्ते इथले ! आज उमगले
किती सुखावह तुरळक ट्रॅफिक मला समजले
बरे वाटले श्वास मोकळे भरता भरता
बस डे वरती पुणे भाळले बघता बघता

नको पक्ष अन् विपक्ष, सारे एकमताने
भाग्य लिहू या आपण अपुले विश्वासाने
पंखांना बळ आज लाभले उडता उडता
बस डे वरती पुणे भाळले बघता बघता

जसे वाहिले उपक्रमाच्या दिवशी वारे
तसेच वागू भान ठेउनी सदैव सारे
स्वप्न जागऊ मनी आगळे जगता जगता
बस डे वरती पुणे भाळले बघता बघता


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

आज माझ्या वेदनेला

तृप्त मी खाऊन कोंडा
अन् जरी धोंडा निजेला
कोंदले भाळावरी मी
आज माझ्या वेदनेला

मृगजळावरती सुखाच्या
ना कधीही भाळलो मी
वेदनेची साथ शाश्वत
हात धरला नांदलो मी
वेदनेच्या सावलीची
जाण होती जाणिवेला
कोंदले भाळावरी मी
आज माझ्या वेदनेला

उच्चभ्रू वस्तीत आम्ही
कैद केले का सुखाला?
या जगाने जाणले ना
मुक्त त्याच्या वावराला
रोपटे कुंडीत लाउन
का कधी मिळतो तजेला?
कोंदले भाळावरी मी
आज माझ्या वेदनेला

नांदती मोठ्या घरी का
माणसे छोट्या मनांची?
संस्कृती केंव्हा रुजावी
मानवी संवेदनांची?
कोण मोठे? दावण्याच्या
पेटला जो तो इरेला
कोंदले भाळावरी मी
आज माझ्या वेदनेला

झोपड्यांच्या चार रांगा
विश्व माझे आगळे हे
सर्व माझे मी तयांचा
सूत्र इथले वेगळे हे
दु:ख वाटुन घ्यावयाचा
छंद आहे पोसलेला
कोंदले भाळावरी मी
आज माझ्या वेदनेला

लेक निघता सासराला
आसवे आलीच होती
माय बापाची जशी ती
लेक वस्तीचीच होती
एकही घालू न शकला
बांध अपुल्या भावनेला
कोंदले भाळावरी मी
आज माझ्या वेदनेला


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail--nishides1944@yahoo.com

ओझे झाले जीवन आता

ओझे झाले जीवन आता
अवघड बनले एकल जगणे
तू नसताना कशी सखे मी
पार करावी हजार वळणे

वळणा वळणावर जगताना
आठवणीचे बीज पेरले
रेतीवरती नाव कधी तर
ह्रदयाचेही चित्र कोरले
सुवर्णक्षण जे कधी भावले
भोगतोय त्यांचे भळभळणे
तू नसताना कशी सखे मी
पार करावी हजार वळणे

हात तुझा सुटल्याच क्षणाला
उजेड सारा हरवुन गेला
खाचा, खळगे, सदैव ठेचा
दु:ख पोंचले ऊंच शिगेला
आठवणींनो जरा थांबवा
अंधाराचे रंग उधळणे
तू नसताना कशी सखे मी
पार करावी हजार वळणे

शुष्क वृक्ष अन् विरान घरटे
नसे राबता इथे कुणाचा
उदास गाणे, उदास ताना
उत्सव सरला गोड सुरांचा
क्षितिज असे का काजळलेले?
विसरुन गेले रोज उजळणे
तू नसताना कशी सखे मी
पार करावी हजार वळणे

आठवणींचा अंत जाहला
अग्नी देता चितेस माझ्या
निरव शांतता, कुणी न उरले
मला द्यावया जखमा ताज्या
सर्व निखारे थंड जाहले
अता संपली खदखद, जळणे
तू नसताना कशी सखे मी
पार करावी हजार वळणे

एकेकाळी चाहुल येता
तुझी, होतसे अधीर वेडा
करार माझ्याशी मी केला
बनावयाचा बधीर थोडा
स्थितप्रज्ञ जाहलो नि केले
बंद मला मी आता छळणे
तू नसताना कशी सखे मी
पार करावी हजार वळणे


निशिकांत देशपांडे मो. क्र९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com

नवरात्राचा उपास आहे

उपासमारी घरात माझ्या
झूठ सांगतो जगास आहे
"घटस्थापना कालच झाली
नवरात्राचा उपास आहे"

परंपरेच्या नावाखाली
रोज जोगवा मागत असतो
भूक भागते, प्रसन्न झाली
देवी मजवर सांगत असतो
रोजरोज पुरणाची पोळी
खातो लाउन तुपास आहे
"घटस्थापना कालच झाली
नवरात्राचा उपास आहे"

देवाचे भक्तांशी नाते
आज केवढे विभिन्न झाले !
देवी नाही ! देवीवरती
धनाढ्य दिसती प्रसन्न झाले
हुंडीच्या काळ्या पैशाने
क्षेत्रोक्षेत्री विकास आहे
"घटस्थापना कालच झाली
नवरात्राचा उपास आहे"

कधी मंदिरी घालत होते
"गोंधळ" सगळीकडे माजला
राजकारणी महिषासुरही
संबळ पिटतो खूप मातला
त्रिशूळ घेउन तुलाच माते
निघावयाचे वधास आहे
"घटस्थापना कालच झाली
नवरात्राचा उपास आहे"

उत्सव सरला, सुगी संपली
स्वार्थी याचक उडून गेले
जगदंबाही स्तंभित झाली
कितीक कोल्हे लवून गेले
सुगी नसूनी जो येतो तो
अंबा म्हणते झकास आहे
"घटस्थापना कालच झाली
नवरात्राचा उपास आहे"

याचक नाही भक्त तुझा मी
मागायाचे मला वावडे
लीन असावे तुझिया चरणी
ध्यास मनाला हाच आवडे
तुझ्या मंदिरी पायरीवरी
सदैव माझा निवास आहे
"घटस्थापना कालच झाली
नवरात्राचा उपास आहे"


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail--nishides1944@yahoo.com

भाग्य उ़जळले

धूळ झटकुनी साफ सफाई
स्नान घातले भाग्य उजळले
ऑक्टोबरच्या दुसर्‍या दिवशी
गांधी पुतळे मिष्किल हसले

आज संसदेमधे तुला रे
लबाड कोल्हे फुले वाहतिल
"वैष्णव जन" भजनाला गाउन
फोटोसाठी सूत काततिल
तत्त्व शोभते तुझे पुस्तकी
म्हणती पाळुन काय गवसले?
ऑक्टोबरच्या दुसर्‍या दिवशी
गांधी पुतळे मिष्किल हसले

गांधी बाबा जुन्या तुझ्या रे
चष्म्याचा बघ लिलाव झाला
रक्ताने भिजल्या गवताला
भाव करोडो खरेच आला
तत्त्व तुझे बिनभाव घ्यावया
कुणी गिर्हाइक मला न दिसले
ऑक्टोबरच्या दुसर्‍या दिवशी
गांधी पुतळे मिष्किल हसले

पंचा नेसुन जन्म काढला
कौतुक होते तुझे केवढे !
करदोडाही नसे कटीला
नागवले जनतेस एवढे
शासन, नेते दोन्ही अपुले
दूषण कोणा द्यावे कसले?
ऑक्टोबरच्या दुसर्‍या दिवशी
गांधी पुतळे मिष्किल हसले

वस्त्र विदेशी किती जाळली
तुझा स्वदेशी ऐकुन नारा
परदेशी पुंजीत अचानक
दिसू लागला अता उबारा
तूच सांग दैवास आमुच्या
काळे इतके कुणी फासले?
ऑक्टोबरच्या दुसर्‍या दिवशी
गांधी पुतळे मिष्किल हसले

झोपाया बाळास लागते
सुरेल आईची अंगाई
आर्थिक प्रगती होण्यासाठी
म्हणे जरूरी ही महागाई
जरी सारथी अर्थतज्ञ पण
चाक रथाचे आहे फसले
ऑक्टोबरच्या दुसर्‍या दिवशी
गांधी पुतळे मिष्किल हसले


निशिकांत देशपांडे मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail-- nishides1944@yahoo.com