शाई सरली

तरुण्याच्या उन्मादाने
इतिहासाची पाने भरली
उत्तरार्ध कण्हता लिहिताना
कशी नेमकी शाई सरली?

जसा जन्मलो, नाळ कापली
तरी घट्ट ती मजशी जुळली
गोधडीतही मिळे उबारा
नात्याची त्या तर्‍हा वेगळी
ओघळण्या आधीच आसवे
मायेने आईने पुसली
उत्तरार्ध कण्हता लिहिताना
कशी नेमकी शाई सरली?

जीवनातले सुवर्णयुग मी
म्हणेन माझ्या बालपणाला
गतआयुष्यी हरवुन जातो
आठव येता क्षणाक्षणाला
असे न होते आठवणींनी
मनोवेदना नाही हसली
उत्तरार्ध कण्हता लिहिताना
कशी नेमकी शाई सरली?

तारुण्याचा गंध लुटाया
संसाराची बाग फुलवली
कुंचल्याविना रंग उधळले
चहूदिशेने, प्रीत रंगली
स्वर्गसुखाची अनेक स्वप्ने
इथेच पडली अन् अनुभवली
उत्तरार्ध कण्हता लिहिताना
कशी नेमकी शाई सरली?

कमान चढती, टोकावरती
वरच्या सारे नांदत होतो
कैफ केवढा! झोका नसुनी
मस्तीने हिंदोळत होतो
सुरू जाहली उतरण पण ती
वेळेवर ना कुणास दिसली
उत्तरार्ध कण्हता लिहिताना
कशी नेमकी शाई सरली?

पटकन गेल्या पुन्हा न आल्या
तरुणाई अन् बाल्यावस्था
आली, जाता जातच नाही
अशी कशी ही वृध्दावस्था?
मावळतीची तिव्र वेदना
सरणावरही पुरून उरली
उत्तरार्ध कण्हता लिहिताना
कशी नेमकी शाई सरली?


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail---nishides1944@yahoo.com