रियाज केला, सूर लावला
गुणगुणावया तुझीच गाणी
माझ्यापासुन मीच हरवलो
ओठी उरली एक विरानी
बसंत, मल्हाराच्या होत्या
कधी छेडल्या सुरेल ताना
आर्त स्वरांची अता भैरवी
गातो बैठक संपवताना
मैफिल सरली, रंग उडाले
प्रीत अशी का उदासवाणी
माझ्यापासुन मीच हरवलो
ओठी उरली एक विरानी
जीवन माझे पूर्ण व्यापले
कधी? सखे तू मला न कळले
दुय्यम झालो कलाकार मी
दु:ख मनाला तरी न शिवले
धुंद पारवा खुशीत घुमतो
तुझ्या भोवती भान हरवुनी
माझ्यापासुन मीच हरवलो
ओठी उरली एक विरानी
ठीक जाहले, सदैव धरती
आकाशाची मैत्री असते
कुरबुर झाली जरा कधी तर
क्षितिजाचे अस्तित्व संपते
अपुल्यामधले प्रेम असू दे
जसे झर्याचे झुळझुळ पाणी
माझ्यापासुन मीच हरवलो
ओठी उरली एक विरानी
शमा तेवते, विझते तेंव्हा
तिचे केवढे कौतुक नुसते !
पण परवाना जळून मरतो
दुर्लक्षित ती घटना असते
काळाच्या ओघात हरवली
परवान्यांची कैक घराणी
माझ्यापासुन मीच हरवलो
ओठी उरली एक विरानी
आयुष्याच्या सायंकाळी
आठवणींना चाळत असतो
गतकाळाच्या पडद्यामागे
चार आसवे गाळत असतो
जरी डायरी माझी होती
तुझाच वावर पानोपानी
माझ्यापासुन मीच हरवलो
ओठी उरली एक विरानी
निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail--- nishides1944@yahoo.com
