मनास भरकटलेल्या

घट्ट असोनी पोत मनाचा
कडा कशा विरलेल्या ?
आठवणींचे काच नेहमी
मनास भरकटलेल्या

युगे लोटली एकलपणच्या
कुशीत निजतो आहे
व्यक्त व्हावया शब्द नेमके
मनी जुळवतो आहे
प्रतिक्षेतल्या वाटा सार्‍या
काट्यांनी भरलेल्या
आठवणींचे काच नेहमी
मनास भरकटलेल्या

स्वप्नांच्या समिधांना जाळत
अंधारास उजळतो
जरी गोठले जीवन सारे
कधी कधी ओघळतो
बंद पापण्यांमधे गवसती
शोक कथा लपलेल्या
आठवणींचे काच नेहमी
मनास भरकटलेल्या

हरेक वळणावरी जीवना !
विरक्तीच आढळली
जगावयाची आस मनीची
हळूहळू मरगळली
बाजी हरलो अस्तित्वाची
वाटाही चुकलेल्या
आठवणींचे काच नेहमी
मनास भरकटलेल्या

सदा होरपळ एकाकीची,
हिरवळ दिसली नाही
आयुष्याच्या सायंकाळी
सकाळ हसली नाही
कशी पालवी पुन्हा फुटावी ?
वृक्षाला वठलेल्या
आठवणींचे काच नेहमी
मनास भरकटलेल्या

आठवणींच्या सुतास धरुनी
स्वर्ग कसा गाठावा ?
जगतो आहे मेल्यागत अन्
त्रास किती सोसावा
नकोच फुंकर ह्रदयावरती
जुन्या बंद पडलेल्या
आठवणींचे काच नेहमी
मनास भरकटलेल्या


निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
E Mail--- nishides1944@yahoo.com