छळावयाचे छळून घे तू
हवे तेवढे मला प्राक्तना
मीच जाणतो सहन कराव्या
"उफ" ना करता कशा यातना
लुळा पांगळा, पाय नसू दे
हौस एवढी जगावयाची!
ढोपर सरकावत जिद्दीने
आहे टेकडी चढावयाची
ध्येय गाठुनी, पूरी आहे
करावयाची मनोकामना
मीच जाणतो सहन कराव्या
"उफ" ना करता कशा यातना
चित्र रेखितो कल्पनेत मी
नसलेल्या पायांचे देवा
आणि हरवतो खुशीत इतका!
सशक्तांसही वाटे हेवा
आपदांसवे असता यारी
तुझी कशाला करू प्रार्थना?
मीच जाणतो सहन कराव्या
"उफ" ना करता कशा यातना
हंस चालतो डौलदार पण
त्याचा रस्ता खास नसावा
कावळ्यासही जमेल तैसे
चालायाचा हक्क असावा
मी माझ्या चालीने जातो
जिथे वसे हासरी वेदना
मीच जाणतो सहन कराव्या
"उफ" ना करता कशा यातना
अंधाराचे पर्व असू दे
माझ्यासाठी हीच दिवाळी
फरपट सारी,पण मी देवा
कधी न केली तुझी टवाळी
दोष न देता कुणा जगावे
प्रखर नांदते मनी भावना
मीच जाणतो सहन कराव्या
"उफ" ना करता कशा यातना
अपर्णातुनी पूर्णत्वाचा
जन्म व्हायचा निश्चित असते
अंधाराचे भोग भोगता
प्रभात किरणे, लाली दिसते
भविष्यातल्या सुखस्वप्नांची
चाहुल बनते आज वेदना
मीच जाणतो सहन कराव्या
"उफ" ना करता कशा यातना
निशिकांत देशपांडे. मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
