छंद म्हणोनी गतकाळाला
रोज खुणावत गेलो
आठवणींची झुळूक आली
तसा उधाणत गेलो
गवाक्षातुनी तुला भविष्या!
कधी न बघता आले
तरी निघालो योग्य दिशेने
अंधारी चाचपले
ध्येय दूर पण तरी चालता
मनी सुखावत गेलो
आठवणींची झुळूक आली
तसा उधाणत गेलो
कमी आत्मबल म्हणून देवा
हात पसरले होते
चालायाची मनात भीती
पाय घसरले होते
दुबळा म्हणुनी माझ्यापासुन
मीच दुरावत गेलो
आठवणींची झुळूक आली
तसा उधाणत गेलो
वळून बघता मागे दिसले
धागे विसकटलेले
अपुले ज्यांना समजत होतो
हवेत ते विरलेले
दोष न कोणा, "चुकलो मी हे"
मला बजावत गेलो
आठवणींची झुळूक आली
तसा उधाणत गेलो
भाग्य वाटणे चालू असता
मीच नेमका नव्हतो
भविष्य माझे घडवायाचे
काम अता मी करतो
घामाच्या लोंढ्यात नेहमी
मस्त प्रवाहत गेलो
आठवणींची झुळूक आली
तसा उधाणत गेलो
वर्तमान का दिवाळखोरी
पदोपदी दाखवतो
वैभवशाली पण वांझोटा
भूतकाळ आठवतो
गूढ भविष्याकडे उडाया
पंख बळावत गेलो
आठवणींची झुळूक आली
तसा उधाणत गेलो
निशिकांत डेशपांडे . मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
